माघ २२,भरतपुर।नेपालको राजनीतिमा अहिले दुई फरक धार र पुस्ताको प्रतिनिधित्व गर्ने महिला पात्रहरू—रेणु दाहाल र सोबिता गौतम—को चर्चा चुलिएको छ।
आगामी निर्वाचनमा विशेषगरी चितवन क्षेत्र नं. ३ मा यी दुई बीच हुन सक्ने सम्भावित प्रतिस्पर्धाले राजनीतिक वृत्तमा थप कौतुहलता जगाएको छ।
दुवै आ-आफ्नो क्षेत्र र कार्यशैलीका कारण प्रभावशाली मानिन्छन्। एकातर्फ “विकासप्रेमी” स्थानीय सरकारको अनुभव र विरासत छ भने अर्कातर्फ “शालिन, बौद्धिक र परिवर्तनकारी” नयाँ पुस्ताको लहर।
यी दुवै पात्रको चुनावी माहोल र जितका आधारहरूको संक्षिप्त विश्लेषण प्रस्तुत गरिएको छ:
रेणु दाहाल (नेपाली कम्युनिस्ट पार्टी)
दाहाल भरतपुर महानगरपालिकाको दुई कार्यकाल सफल मेयरको रूपमा स्थापित भइसकेकी उम्मेद्वार हुन्। उनलाई ‘प्रचण्ड पुत्री’ को ट्याग लागे पनि आफ्नो कार्यसम्पादनले छुट्टै छवि बनाएकी छिन्।
वर्तमान राजनीतिक वातावरण र सामाजिक सञ्जालका प्रतिक्रियाहरूलाई आधार मान्दा दाहालले भरतपुर महानगरपालिकामा दुई कार्यकालमा गरेका कामहरूले उनलाई एउटा बलियो आधार दिएको छ।
चितवनमा सडक सञ्जाल, क्रिकेट रंगशाला, सिटी हल जस्ता ठूला पूर्वाधारमा उनको सक्रियतालाई धेरैले रुचाएका छन्। उनको कार्यकालमा भरतपुरले लगातार उत्कृष्ट कार्यसम्पादन गर्ने महानगरको सूचीमा शीर्ष स्थान बनाएको छ।
उनलाई “नतिजा दिन सक्ने नेता” का रूपमा उनका समर्थकले प्रस्तुत गर्छन् भने सामाजिक सञ्जालमा उनीमाथि “पारिवारिक विरासत” (प्रचण्डकी छोरी) हुनुको आलोचना भइरहन्छ। कतिपयले उनलाई “गठबन्धनको सहारामा मात्र जित्ने” भनेर पनि टिप्पणी गर्छन्।
केन्द्र सरकार र स्थानीय सरकारको समन्वयमा उनले ल्याएका ठूला योजनाहरूले गर्दा जनताको एक हिस्सा उनीप्रति सकारात्मक छ।
दुई पटक महानगर चलाएको अनुभवले उनलाई प्रशासनिक र राजनीतिक रूपमा परिपक्व बनाएको छ।
प्रचण्डकी छोरी भएकोले मात्र अवसर पाएको भन्ने तर्क,पुराना दलहरू र विशेष गरी माओवादी आन्दोलनप्रति बढ्दो वितृष्णा उनको मुख्य चुनौती हो।
सोबिता गौतम (राष्ट्रिय स्वतन्त्र पार्टी – रास्वपा)
सोबिता गौतम काठमाडौँ-२ बाट निर्वाचित भएर संसदमा आफ्नो वाकपटुता र सक्रियताका कारण चर्चित छिन्। युवा पुस्ताको आशा र ‘परिवर्तन’ को एजेन्डा उनको मुख्य हतियार हो।
पुराना दल र नेतृत्वबाट वाक्क भएका युवा र स्वतन्त्र मतदाताको नयाँ लहरको पहिलो रोजाइमा पर्नु उनको सकारात्मक पक्ष हो।
कानुनको पृष्ठभूमि र संसदमा उठाएका जनचासोका मुद्दाहरूले गर्दा उनको छवि सफा र अध्ययनशील छ।
अहिलेसम्म कुनै ठूलो भ्रष्टाचार वा विवादमा नाम नमुछिनु,नयाँ पार्टीको फ्रेशनेसपन र उनको बौद्धिक र प्रभावशाली क्षमता सह्रानिय हुनुकासाथै डिजिटल र सामाजिक सञ्जालमार्फत युवा मतदातामाझ उनी र उनको पार्टीको पकड निकै बलियो छ।
पार्टीको सांगठनिक संरचना ग्राउन्ड लेभलसम्म पुराना दलहरूको जति बलियो नहुनु र पार्टी सभापति रवि लामिछानेमाथि लागेका सहकारी प्रकरण जस्ता आरोपहरूले पार्टीको साखमा पर्न सक्ने असर उनको मुख्य चुनौती हो।
चुनावी माहोल र निष्कर्ष
चितवन-३ मा यी दुई बीचको भिडन्त ‘अनुभव र विकास’ भर्सेस ‘परिवर्तन र नयाँ आशा’ बीचको हुनेछ।
रेणु दाहाललाई हराउन सोबिताका लागि चितवनको ग्राउन्डमा संगठन निर्माण गर्नु चुनौतीपूर्ण छ। अर्कोतर्फ, सोबिताको लहरलाई रोक्न रेणुलाई विकासको एजेन्डाले मात्र पुग्दैन, जनताको ‘परिवर्तनको चाहना’ लाई पनि सम्बोधन गर्नुपर्ने हुन्छ।
सोबिता गौतमले छोटो समयमै संसद्मा आफ्नो बलियो उपस्थिति जनाएकी छन्। कानुनको विद्यार्थी भएकाले संसद्मा उनले उठाउने विषयहरू र उनको तर्कपूर्ण प्रस्तुतिलाई युवा पुस्ता र शिक्षित वर्गले निकै मन पराएका छन्। उनको “शालिनता” र “बौद्धिकता” नै उनको मुख्य पुँजी हो।
काठमाडौं र शहरी क्षेत्रमा रास्वपाप्रति रहेको आकर्षण र परम्परागत दलप्रतिको वितृष्णाको लाभ उनलाई मिल्न सक्छ। सामाजिक सञ्जालमा उनी निकै लोकप्रिय छिन् र उनी “नयाँ नेपालको नयाँ नेतृत्व” का रूपमा हेरिन्छन्।
रेनु दाहाल जस्तो “ग्राउन्ड” मा देखिने ठूला पूर्वाधार विकासको अनुभव उनीसँग छैन। साथै, चुनावी मैदानमा संगठनको बलियो सञ्जाल र ‘भोट मेसिन’ को अभाव उनलाई पर्न सक्छ।
अर्कोतर्फ,
रेणु दाहालले यदि विकासका एजेन्डा र संगठनलाई सँगै लैजान सकिन् भने उनको पल्ला भारी देखिन्छ भने सोबितले शहरी क्षेत्रको असन्तुष्टिलाई भोटमा बदल्न र आफ्नो बौद्धिकतालाई जनताको दैनिक समस्यासँग जोड्न सकिन् भने उनले ठूलो उलटफेर गर्न सक्छिन्।
अहिलेको सामाजिक सञ्जालको ट्रेन्ड हेर्दा सोबिताको ‘क्रेज’ माथि छ, तर चुनावी मैदानमा भोट खसाल्ने बेला रेणुको विकास कार्य र सांगठनिक पकडलाई कम आँक्न मिल्दैन।
प्रतिक्रिया
सम्बन्धित खवर
